zaterdag 17 september 2016

Birds Over Arkansas


Tja, wat maken ze voor muziek, die drie heren en die dame van Birds Over Arkansas? Een mix van americana en progrock, zeggen ze zelf. Oké dan. Wat in hun nieuwe liedje So Much Sky vooral opvalt, is de fraaie stem van Scott Haskitt, het uitstekende gitaarspel en de verrassende percussie.

So Much Sky gaat over Reinhold Rüdenberg, die mede aan de wieg stond van de elektronenmicroscoop.


vrijdag 16 september 2016

The Jayhawks


Ja, ik ben eruit. Ik weet wat ik het mooiste nummer vind van het nieuwste album van The Jayhawks, een van mijn favoriete bands. Een liedje dat me verraste, zoiets maakten ze nog nooit. Het is gelikt, smooth, onweerstaanbaar. Het doet me denken aan The Pernice Brothers.

Het is Lovers of the Sun.



dinsdag 21 juni 2016

Teenage Fanclub



De heren van Teenage Fanclub nemen er de laatste jaren de tijd voor. Het laatste album van Norman Blake, Raymond McGinley, Gerard Love en Francis MacDonald verscheen in 2010. Op 9 september is er eindelijk een opvolger: Here. Het album werd opgenomen in het Franse Carpentras en bij McGinley thuis in Glasgow, gemixt in Hamburg en gemasterd in Londen. Here telt twaalf nummers. Blake, McGinleu en Love schreven er ieder vier.

I'm in Love is het openingsnummer.



donderdag 18 februari 2016

Chrome Pony


Een tikje steviger dan je gewend bent op Alankomaat, maar het is zeker melodieus: de garagerock van Chrome Pony uit Nashville, Tennessee. De band toert op dit moment door Europa als voorprogramma van Cage the Elephant (24 februari in de Melkweg in Amsterdam). Morgen verschijnt hun ep Past Lives. Ragged Child staat daarop.

donderdag 21 januari 2016

Dylan LeBlanc


Ik beken: ik had nog nooit van Dylan LeBlanc gehoord. Toch is het zojuist verschenen Cautionary Tale al het derde album van deze 25-jarige singer-songwriter uit Nashville, Tennessee. En hij had ook wel wat succes (The Guardian noemde hem de nieuwe Neil Young). Leblanc raakte er een beetje van in de war. En de drank was te dichtbij. Ai, dat kan dus een heel vervelend album worden. Zwaarmoedig, over-the-top. Niets van dat alles. LeBlanc klinkt op Cautionary Tale, dat hij maakte met Ben Tanner van Alabama Shakes en John Paul White (ex-Civil Wars), heel oprecht. Zijn stem is prachtig, de instrumentatie beperkt. Geen opsmuk. Prachtig.